پس از وفات و غسل و تكفين آن حضرت ، ابو عيسى بن متوكّل از جانب حكومت و به نيابت از خليفه بر آن حضرت نماز گزارد و پس از فراغت از نماز ، صورت امام را نمايان ساخت و آن را بويژه به هاشميها و علويها و مسئولان بلند مرتبه و قاضيان و پزشكان نشان داد و گفت : اين حسن پسر على پسر محمّد پسر رضاست كه به مرگ طبيعى ، در بستر خويش مرده است و به هنگام رحلتش فلانى و فلانى از خادمان ومحرمان امير المؤمنين و فلانى و فلانى از قاضيان و فلانى از پزشكان بر بالين او حضور داشته‌اند آنگاه چهرهء مبارك آن حضرت را پوشاند . « 1 » اين اقدامات براى اين بود كه مبادا پاى حكومت در قتل امام به ميان آيد ، و همين امر نشانگر آن است كه حكومت از جانب مردم متّهم به كشتن امام بوده است . بدينسان امام عسكرى عليه السلام رحلت كرد و از پس خويش راهى درخشان بر جاى نهاد تا نسلها از روشنى آن هدايت گردند . . . آن حضرت را در همان اقامتگاه شريفش در شهر سامراء ، در كنار مزار پدر بزرگوارش ، به خاك سپردند كه تا امروز نيز زيارتگاه مسلمانان است . درود خدا بر او باد روزى كه زاده شد و روزى كه به شهادت رسيد و روزى كه زنده بر انگيخته خواهد شد . . . و درود خدا بر هواخواهان و پيروان او تا روز رستاخيز . . .

--> ( 1 ) - همان مأخذ ، ص 268 به نقل از ارشاد همان مأخذ صفحه .